Za ostatak sveta on je bio glumačka legenda, a za nju deka pun ljubavi i razumevanja
Jedan od najvoljenijih glumaca sa ovih prostora, Ljubiša Samardžić, ostavio je iza sebe više od 130 uloga, brojne nagrade i likove koje publika ni decenijama kasnije ne zaboravlja.
Ipak, iza velikog umetnika krila se i veoma emotivna porodična priča, a posebnu radost u njegovim poslednjim godinama donosili su mu unuci.
Među njima je i Sara Samardžić, koja je izrasla u pravu lepoticu, a njene fotografije sa društvenih mreža privlače sve više pažnje.
Ljubiša Samardžić, koga je publika od milja zvala Smoki, preminuo je 8. septembra 2017. godine, u 81. godini života. Iza sebe je ostavio karijeru kakvom se malo ko može pohvaliti. Glumio je u više od stotinu filmova i desetinama televizijskih serija, a bio je i reditelj i producent.
Od skromnog detinjstva do statusa legende
Samardžić je rođen 19. novembra 1936. godine u Skoplju, u porodici rudara. Njegovo detinjstvo nije bilo lako, a još kao mladić morao je da radi kako bi pomagao porodici. Najpre je studirao pravo, ali je ubrzo shvatio da je njegov pravi put umetnost.
Upisao je Akademiju za pozorište, film, radio i televiziju u Beogradu, gde je njegov talenat rano prepoznat. Posebno važnu ulogu u njegovom obrazovanju imao je reditelj Bojan Stupica, koji mu je pomogao da dobije stipendiju.
Na filmu je debitovao početkom šezdesetih, a vrlo brzo postao jedno od najprepoznatljivijih lica jugoslovenske kinematografije. Igrao je u ostvarenjima kao što su „Valter brani Sarajevo“, „Sutjeska“, „Partizanska eskadrila“, „Bitka na Neretvi“, „Ljubavni život Budimira Trajkovića“ i „Tri karte za Holivud“.
Posebno mesto u njegovoj karijeri zauzima film „Jutro“ iz 1967. godine. Za ulogu mladog partizana u ovom ostvarenju Samardžić je nagrađen Zlatnim lavom na Filmskom festivalu u Veneciji, čime je postao jedini srpski glumac koji je dobio ovo prestižno priznanje.
Šurda i Boško Simić postali su deo kolektivnog sećanja
Ipak, i pored brojnih filmskih uloga, publika ga je posebno zavolela kroz televiziju.
Njegov Šurda iz serije „Vruć vetar“ postao je jedan od najprepoznatljivijih likova domaće televizije, dok je u „Policajcu sa Petlovog brda“ tumačio policijskog inspektora Boška Simića, samohranog oca koji pokušava da uskladi posao i život sa čak petoro dece. Serija je snimana 1992. i 1993. godine i imala je 12 epizoda.
Pored glume, Samardžić je radio i kao reditelj i producent. Režirao je, između ostalog, filmove „Jesen stiže, Dunjo moja“, „Nebeska udica“ i „Miris kiše na Balkanu“.
Za više od 130 uloga tokom karijere dobio je oko 70 priznanja, što najbolje govori o njegovom značaju za kinematografiju bivše Jugoslavije i Srbije.
Porodica mu je bila najveća snaga
Iza kamera, reflektora i brojnih nagrada, Ljubiša Samardžić bio je pre svega porodičan čovek.
Njegov život obeležila je i velika tragedija – smrt sina Dragana, koji je preminuo od leukemije u 34. godini. Dragan je sarađivao sa ocem i bavio se produkcijom, a njegov odlazak bio je jedan od najtežih trenutaka u životu slavnog glumca.
U teškim godinama najveća podrška bila mu je supruga Mirjana, sa kojom je proveo decenije. Nakon porodične tragedije, porodica je za njega predstavljala posebno važan oslonac.
Samardžić je bio naročito vezan za svoje unuke, a među njima je i Sara.
Sara Samardžić privlači pažnju svojim izgledom
Sara je danas odrasla mlada žena, a na društvenim mrežama povremeno pokazuje delić svog života. Njene fotografije otkrivaju izražen osećaj za modu, a po stajlinzima i načinu na koji pozira lako je razumeti zbog čega privlači pažnju.
Njene objave sve više podsećaju na profile mladih devojaka koje prate modne trendove, pa nije teško zamisliti da bi mogla da se oproba i u svetu mode ili društvenih mreža.
Iako nosi prezime jednog od najvećih glumaca sa ovih prostora, Sara je izgradila svoj prepoznatljiv stil, dok joj porodična priča daje posebnu vezu sa jednom od najznačajnijih epoha domaće kinematografije.
Ljubiša Samardžić danas nije među nama, ali njegovi likovi i dalje žive. Njegov legat čuva i Jugoslovenska kinoteka, kojoj je 2014. godine poklonio svoje nagrade, diplome i druga priznanja.
A da sećanje na njega i dalje traje potvrđuje i činjenica da je 2022. godine u Niškoj Banji, gde je odrastao, otkriven spomenik sa likom njegovog čuvenog Šurde. Na otkrivanju su bili i članovi njegove porodice, uključujući suprugu, ćerku i četvoro unučadi.
Bonus video:
Nepoznata strana Rade Đuričin